چندسال‌ می‌کشدتایک‌کارمندپرایدبخرد؟

 کارمندی را در نظر بگیرید که حقوق و مزایا به همراه اضافه کاری هایش در ماه به رقم یک میلیون تومان می رسد این کارمند هم اگر بنا نباشد حتی ذره ای از حقوق ماهیانه اش را خرج کند باز هم باید زمان زیادی منتظر باشد تا صاحب یک خودرو شود. این کارمند برای خرید پراید ۱۳۱ باید ۱۷ ماه، سمند ال ایکس ۲۶ ماه، ال نود ۳۵ ماه، ۲۰۶ تیپ ۲ نزدیک به ۳ سال و مگان ۷۵ ماه صبر کند.

کارمند دیگری که حقوقش از سطح معمول بالاتر است و در ماه یک میلیون و نیم درآمد دارد وضعش برای خرید ماشین از دو گروه دیگر بیشتر است، این کارمند اگر تمام حقوقش را برای خرید ماشین کنار بگذارد برای پراید ۱۳۱ باید ۱۱ ماه، سمند ال ایکس ۲۴ ماه، ال نود ۲۳ ماه، ۲۰۶ تیپ ۲ نزدیک به ۲ سال و مگان ۵۰ ماه صبر کند.

ساختن یک زندگی معمولی برای کارمندان آروزیی است که رسیدن به آن با صرفه جویی و پس انداز چندین سال زمان می برد، در این میان داشتن حداقل هایی مانند خانه و ماشین یکی از ملزومات ساختن این زندگی معمولی است. بین این دو گزینه خریدن خانه معمولا سالها و حتی در بسیاری موارد تا رسیدن سن بازنشستگی طول می کشد اما در این چند سال اخیر به لطف شرکت های خودروسازی داخل و تولید ماشین های ارزان قیمتی مانند پراید و در کنار آن پرداخت وام های متفاوت خودرو کارمندان به راحتی می توانستند ماشین دار شوند. اما این روزها با قیمت های غیرمنطقی و نجومی در بازار خودرو می توان گفت داشتن ماشین هم مانند خریدن خانه برای کارمندان تبدیل به یک رویای دور شده است.

یک کارمند ساده را در نظر بگیرید که در ماه ۷۰۰ هزار تومان درآمد دارد. اگر فرض را بر این بگیریم که این فرد در طول ماه حتی یک هزار تومانی از حقوقش را خرج نکند یعنی اجاره خانه ندهد، برای فرزندش لباس نخرد و خرج تحصیلش را ندهد، خبری از پس انداز نباشد و کل خانواده به عنوان غذا هوا بخورند فکر می کنید چه قدر زمان می برد تا این کارمند بتواند یکی از ارزانترین خودروهای ایرانی یعنی پراید را داشته باشد؟ با یک حساب و کتاب سرانگشتی مشخص می شود که ۲۴ ماه یعنی ۲ سال طول می کشد تا یک کارمند ساده با حقوق ماهی ۷۰۰ هزار تومان صاحب یک پراید که این روزها ۱۷ میلیون تومان است شود!

این در حالی است که پراید جزو یکی از ارزانترین خودروهای ایرانی است که کیفیت بدی هم دارد و اگر این کارمند بخواهد یک ماشین دیگر بخرد باید برای سمند ال ایکس که حدود قیمتش این روزها ۲۶میلیون تومان است ۳۷ ماه، برای ال نود که ۳۵ میلیون تومان است ۵۰ ماه، برای پژو ۲۰۶ تیپ دو که ۳۷ میلیون تومان قیمت دارد حدود ۵۳ ماه و برای مگان به عنوان یک خودروی لوکس که در بازار ماشین های گران قیمت در ایران با قیمت ۷۵ میلیون تومان شاید ارزان ترین نوع باشد ۱۰۷ ماه یعنی نزدیک به ۹ سال صبر کند.

اما کارمندی را در نظر بگیرید که حقوق و مزایا به همراه اضافه کاری هایش در ماه به رقم یک میلیون تومان می رسد این کارمند هم اگر بنا نباشد حتی ذره ای از حقوق ماهیانه اش را خرج کند باز هم باید زمان زیادی منتظر باشد تا صاحب یک خودرو شود. این کارمند برای خرید پراید ۱۳۱ باید ۱۷ ماه، سمند ال ایکس ۲۶ ماه، ال نود ۳۵ ماه، ۲۰۶ تیپ ۲ نزدیک به ۳ سال و مگان ۷۵ ماه صبر کند.

کارمند دیگری که حقوقش از سطح معمول بالاتر است و در ماه یک میلیون و نیم درآمد دارد وضعش برای خرید ماشین از دو گروه دیگر بیشتر است، این کارمند اگر تمام حقوقش را برای خرید ماشین کنار بگذارد برای پراید ۱۳۱ باید ۱۱ ماه، سمند ال ایکس ۲۴ ماه، ال نود ۲۳ ماه، ۲۰۶ تیپ ۲ نزدیک به ۲ سال و مگان ۵۰ ماه صبر کند.

این در حالی است که پراید تا پیش از این به عنوان تنها ماشینی شناخته میشد که با وجود کیفیت بد به دلیل قیمت مناسب تقریبا تمام طبقات جامعه توانایی خرید آن را داشتند و یا پژو ۲۰۶ به عنوان یکی از معدود خودروهای لوکسی شناخته میشد که طبقه متوسط توانایی خرید آن را داشت اما این روزها تمام این رویاها نقش بر آب شده اند.حالا بماند خودروهای لوکس و گران قیمت خارجی که در ایران تولید نمی شوند و با توجه به نوسانات قیمت دلار هر روز یک قیمت نجومی و عجیب و غریب پیدا می کنند و شاید یک کارمند ساده برای خریدن یکی از این ماشین ها باید چیزی نزدیک به ۷۰۰ ماه منتظر بماند تا صاحب یکی از آنها شود البته به این شرط که در تمام این مدت نه غذا بخورد، نه اجاره خانه و کرایه تاکسی بدهد و تمام حقوق ۷۰۰ هزار تومانی اش را پس انداز کند.

البته اگر این کارمند بنا باشد عطای ماشین لوکس و گران قیمت را به لقایش ببخشد و در عین حال با حقوقی که می گیرد هزینه های زندگی اش را بپردازد و به سختی در ماه ۲۰۰ هزار تومان از حقوقش را پس انداز کند برای خرید یک پراید باید صبری به اندازه ۸۵ ماه یعنی ۷ سال داشته باشد!

همه این ها در حالی است که با وجود اینکه حقوق یک کارمند ۸ سال پیش تفاوت آن چنانی با درآمد الانش نداشت خریدن ماشین بسیار آسان تر به نظر می رسید چرا که در سال ۱۳۸۳ پراید را با ۶ میلیون تومان، بالاترین مدل پژو ۲۰۶ را با ۱۲ میلیون تومان، سمند را با ۱۱ میلیون تومان و یک پیکان را تنها با ۵ میلیون تومان میشد خرید که به این معناست که کارمندی با حقوق ماهی ۵۰۰ هزار تومان تنها با حقوق یک سالش می توانست صاحب یک پراید صفر شود که تازه آن زمان جزو خودروهای خوب محسوب میشد!البته با توجه به اینکه تغییر قیمت خودرو از امروز آغاز شده است انتظا می رود این انتظارها تغییرات جزئی پیدا کنند اما این تغییرات قطعا دردی از طبقه کارمند جامعه کم نمی کنند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید