خرداد روز؛ روز امید و روز شاد باش نویسی در ایران

چاپ

خرداد روز؛ روز امید و روز شاد باش نویسی در ایران

در تاریخ ما ایرانی ها ۶ فروردین به روز امید و روز شاد باش نویسی ثبت شده است. روز امید و شاد باش نویسی یکی دیگر از آیین کهن ایرانی ها به شمار می آید که بسیاری آن را فراموش کرده اند. با ملکانه همراه باشید تا تاریخچه آن را برای شما بیان می کنیم.

خرداد روز فروردین ماه، برابر با ششم فروردین ماه در گاهشماری ایرانی به نام های روز «امید»، روز «اسپیدا نوشت» یا روز «نوروز بزرگ» خوانده می شود و از روزهای خجسته ایرانیان است، که همراه با شادی و مراسم آب پاشی برگزار می شود. این روز در تقویم سُغدی و خوارزمی روز آغاز سال نو می باشد.

رویدادهای روز امید و شادباش نویسی

در متون پهلوی رویدادهای بسیاری به این روز منسوب شده است؛

  • پیدایی کیومرث و هوشنگ
  • روییدن مشی و مشیانه
  • تیراندازی آرش شیواتیر
  • غلبه سام نریمان بر اژدهاک
  • پیدایی دوباره شاه کیخسرو (از جاودانان در باورهای ایرانی)
  • همپُرسگی زرتشت با اهورامزدا

چرا این روز را روز امید می نامند؟

نام روز امید به خاطر انتظار پیدایی دوباره کیخسرو و دیگر جاودانان و نجات بخشان (سوشیانت ها)، به این روز داده شده است.

چرا این روز را روز شادباش نویسی می نامند؟

نام «اسپیدا نوشت» یا شادباش نویسی، از آیین نامه نویسی در این روز گرفته شده است که آگاهی بیشتری از آن در دست نیست. گمان می رود با پیام های شادباش نوروزی در پیوند باشد.

از این روز به نام «هودرو» یا «هفدورو» یعنی روزی که هفتاد و دو رویداد سرنوشت ساز در زندگی و تاریخ ایرانیان روی داده است نیز نام برده شده است. در منابع کهن از دانشمندانی چون ابوریحان بیرونی، فردوسی بزرگ، ابن ندیم و غیره نیز اختراع خط به دست جمشید و بر تخت نشستن وی گزارش شده است بدینگونه که :«… روزی که جمشید خط نوشت و به مردم مژده داد که روش او خدای را خوش آمده و به پاداش کارهایش، گرما، سرما، پیری و رشک را از مردمان دور می کند، روز ششم فروردین ماه بود …».

 

۶ فروردین زادروز آشو زرتشت، اَبَر اِنسان بزرگ تاریخ