روحانی متشکریم!

چند اتفاق خوب ورزشی، پایین آمدن نرخ دلار، طلا و مسکن‌، و ارتباط دادن این اتفاقها به رئیس‌جمهور منتخبی که هنوز ردای ریاست برتن نکرده، سیل تشکرها از روحانی را سرازیر کرد. اما آیا روحانی بر بروز این اتفاقات تاثیرگذار بوده است؟

به گزارش پرتال خبری تحلیلی اردبیل نیوز، سایت الف نوشت: صعود تیم ملی به جام جهانی آن هم پس از ٨ سال سرآغاز پیامک‌ها و استاتوس‌هایی بود که در شبکه‌های مجازی راه افتاد با نام «روحانی مچکریم». ظرف ده روز گذشته بیش از ٢٠ صفحه در شبکه اجتماعی با نام‌های «روحانی مچکریم» و «روحانی متشکریم» ساخته شده که عموم آنها محتوایی طنز داشته و کاربران هر مقوله با ربط و بی‌ربطی را به روحانی ربط داده و از او تشکر می‌کنند. پیشتر هم شاهد چنین طنازی‌هایی از سوی بخشی از مردم درباره دکتر شریعتی و آقای جنتی بودیم.

اما قصدمان در این مقاله پرداختن به این وجهه از کمپین نیست. اگرچه بد نیست کارشناسان علوم اجتماعی با دستمایه‌ قراردادن این استعداد ذاتی مردم به مطالعه درباره آن بپردازند و مسلما هم به کاربردهای فراوان و مثبتی در جهت ایجاد همگرایی در بین مردم به وسیله آن دست پیدا خواهند کرد.
بی‌تردید بردهای تیم ملی از هر رشته و ورزشی اولین تاثیرش در سطح عمومی ایجاد فضای همدلی، افزایش غرور ملی و اتحاد است. اما سئوال اساسی اینجاست که‌ آیا روحانی در این پیروزی‌ها نقش داشته یا محمود احمدی‌نژاد؟
المپیک لندن نشان داد که سرمایه‌گذاری‌های دولت در سالهای اخیر بر روی رشته‌های مختلف ورزشی بازده مثبتی داشته و درخشان‌ترین دوران المپیک را در این دوره شاهد بودیم. اما چه موافق باشید، چه نباشید، با طنز به آن نگاه کنید یا جدی، معتقدم که در پیروزی‌های اخیر تیم ‌های ملی روحانی نقش موثر اما غیرمستقیمی داشت.
مدیریت و رهبری خوب، مدیریتی است که در آن افراد قدرت بسیج‌کنندگی بالایی را از خودنشان دهند. این افراد همچون نخ تسبیحی عمل می‌کنند که همه مهره‌‌ها را به هم پیوند می‌دهند وجامعه و نیروهای تکه‌پاره شده ما در دوران حاضر به این ویژگی بسیار نیازمند است. برای مثال اگر به مسابقات دور قبل مقدماتی جام‌جهانی نگاه کنیم که پس از حوادث انتخابات ٨٨ رخ داد می‌بنیم که بازیکنان با چه روحیه‌ای به زمین بازی رفتند. به یاد بیاوریم ماجرای دستبند‌هایی که در میان نیمه بازی در رختکن باز شد. اینکه پیروزی‌ها خصوصا در ورزش از همصدایی تشویق‌کنندها تاثیرفراوانی می‌گیرد واقعیتی است انکار ناپذیر. پس از برد تیم ملی سراسر ایران شاد بود. همچنانکه بعد از برد دیشب تیم‌ملی والیبال. نیرو و نشاط بازیکنان از آرامشی سرچشمه می‌گیرد که این روزها در فضای ایران پراکنده شده. از شکسته شدن فضاهایی که همه چیز را امنیتی می‌دید حتی شادی مردم را.

اگرچه این دلیلی نمی‌شود که بخواهیم به این طریق از روحانی قهرمان بسازیم. دوران قهرمان سازی به سر آمده و قهرمان واقعی مردمند. اما این مردم نیاز داشتند به کسی که دلهایشان را متحد کند. در سایه این وحدت کارهای بسیار بزرگی می‌توان انجام داد و تنها باید امیدوار بود که رئیس‌جمهور منتخب از این نیروی اجتماعی که پدیده آمده به درستی استفاده کرده و آنها را مایوس نکند. ماهم از روحانی بت نسازیم اما قدر این همدلی را بدانیم.

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید