آنانی که با آمدن هاشمی رفتنی می‌شوند

روزنامه اعتماد در گزارشی با عنوان «چرا اصولگرایان از کاندیداتوری هاشمی نگران هستند؟» نوشت:

اردبیل نیوز: اما اینکه چرا اغلب اصولگرایانی که احتمال کاندیداتوری‌شان وجود دارد نسبت به آمدن هاشمی حساسیت ویژه‌یی دارند شاید به این مساله برگردد که با آمدن او خیلی از آنها نه تنها نمی‌توانند خیال رییس‌جمهور شدن را در سر بپرورانند که حتی توسط خود اصولگرایان از گردونه انتخابات بیرون رانده خواهند شد و دیگر مجالی برای اینکه در قامت کاندیدای ریاست جموری بتوانند عرض اندام کنند هم نخواهند داشت. به بیان دیگر دلیل اینکه امثال لنکرانی در هر اظهارنظر انتخاباتی خود سخنی علیه آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی بر زبان می‌آورند یا سعی می‌کنند جوی ایجاد شود که شرایط برای آمدن او مهیا نباشد جز این نیست که آنها می‌دانند اگر هاشمی پا به عرصه انتخابات بگذارد خود اصولگرایان اجازه نخواهند داد که افرادی همچون باقری لنکرانی، پورمحمدی، منوچهر متکی، سعید جلیلی، پرویز فتاح، غلامعلی حداد عادل و… به مصاف با او بروند. چرا که اصولگرایان خوب می‌دانند هیچ کدام از کاندیداهای متعدد فعلی نمی‌توانند رقیب هاشمی باشند. در صورت آمدن هاشمی اصولگرایان مجبور خواهند بود به سمت گزینه‌یی نظیر محمد باقر قالیباف یا علی اکبر ولایتی بروند که آنها برای رقابت با اکبر هاشمی‌رفسنجانی دست کم از وضعیتی بهتر نسبت به سایر کاندیداهای احتمالی اصولگرا برخوردارند.

ولایتی فرد شناخته شده‌یی است که سال‌ها وزیر خارجه هاشمی بوده و وزارت او در دولت سازندگی امتیاز قابل توجهی می‌تواند برایش باشد. قالیباف هم به دلیل برآوردی که اصولگرایان از مدیریت شهری او در سال‌های گذشته دارند تصور می‌کنند که می‌تواند به رقابت با سردار سازندگی بپردازد.

در واقع طبق این تحلیل، اصولگرایان در صورت آمدن هاشمی مجبورند با کاندیدایی وارد میدان انتخابات شوند که رای‌آورتر باشد. گزینه‌یی مانند قالیباف اگرچه تا حدودی این مزیت را برای آنها دارد اما قطعا گزینه مطلوبی برای‌شان نیست.

کاندیداهای دیگری هم که فعلا نام‌شان در میان اصولگرایان مطرح است گرچه بعضا نسبت به لنکرانی از این نظر وضعیت بهتری دارند اما در رقابت با هاشمی یا کاندیدایی که پتانسیل آن را داشته باشد که به‌طور حداکثری مورد حمایت اصلاح‌طلبان قرار بگیرد، وضعیتی چندان بهتر از کامران لنکرانی ندارند.

نگاهی به اظهارات این کاندیداهای احتمالی می‌تواند موید ادعای فوق باشد. از جمله اینکه حداد عادل چندی پیش در اظهاراتی گفته بود اگر جای هاشمی بودم، کاندیدا نمی‌شدم یا باهنر که گفت کاندیداتوری هاشمی را به صلاح وی نمی‌داند. پورمحمدی هم چندی پیش گفته بود صحبت کردن درباره هاشمی صحبت کردن درباره «تاریخ» است. فلاحیان هم طی سخنانی ورود هاشمی و خاتمی به انتخابات را همراه با تنش می‌داند. زاکانی هم از جمله کسانی است که برای کاندیدا شدن در انتخابات ریاست‌جمهوری احساس وظیفه کرده است و به تازگی در سخنانی مدعی شد که در دوران هاشمی آسیب‌های جدی به نظام وارد شده است. ظاهرا هر کدام از این کاندیداها معتقدند که در انتخاباتی که پیش رو است می‌توانند حریف دیگری شوند. مثلا لنکرانی تصور می‌کند که می‌تواند بر متکی یا باهنر پیروز شود. یا زاکانی فکر می‌کند توانایی پیروزی بر لنکرانی و پورمحمدی را دارد. اما همه آنها خوب می‌دانند که هیچ یک یارای رقابت با هاشمی یا کاندیدای حداکثری اصلاح‌طلبان را نخواهند داشت.

انتخاب

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید