مربی پرتغالی سرانجام پس از شکست پنج بر صفر مقابل لیورپول اخراج شد. اما مدیران باشگاه هم کم تقصیر ندارند.

سایت گل – زمانی که دوربین‌ها در بازی یکشنبه تاتنهام با لیورپول روی دانیل لوی زوم کرده بودند، می‌توانستید حس کنید که چیزی به پایان دوران آندره ویلاش-بواش در تاتنهام نمانده است.

دوشنبه صبح بود که خبر رسید در جلسه‌ای که تاتنهام با عجله تشکیل داده ویلاش-بواش اخراج شده است.

این تحقیر سه هفته پس از آن روی داد که تاتنهام در خانه منچسترسیتی شش بر صفر شکست خورد. اسپرز همچنین در اکتبر سه بر صفر در خانه به وستهم همشهری هم باخته بود.

آنها در این فصل 100 میلیون پوند خرج کردند اما در خط حمله درخشش خاصی نداشته‌اند و تنها 15 گل در لیگ زده‌اند. نمایش‌های دفاعی آنها هم گاه و بیگاه فاجعه بوده است و سرنوشت ویلاش-بواش محتوم به نظر می‌رسید.

پرسش هواداران وایت هارت لین این است؛ آیا ویلاش-بواش نابغه بود یا کلاهبردار؟ به نظر می‌رسد هیئت مدیره به این سوال پاسخ داده باشد.

تاتنهام تنها پنج امتیاز در خانه گرفته و مقابل هشت تیم بالای جدوی هیچ بردی کسب نکرده و از 21 امتیاز ممکن تنها 3 امتیاز گرفته است.

هیئت مدیره باید تصمیم خود را می‌گرفت چرا که تاتنهام هنوز بخت آن را دارد که به هدفش، یعنی راهیابی به لیگ قهرمانان برسد. آنها هنوز به شکلی عجیب تنها پنج امتیاز با رده چهارم فاصله دارند ولی به نظر می‌رسد از امثال اورتون و لیورپول و آرسنال بسیار عقب افتاده‌ باشند. در نهایت ویلاش-بواش هم در چلسی ناکام ماند و هم در تاتنهام. در هر دو مورد او هنوز شایستگی هدایت این تیم‌ها را نداشت.

لوی باید مسئولیت را بپذیرد؛ او در سال 2012 ویلاش-بواش را آورد، آن هم پس از اخراج هری ردنپ محبوب که تاتنهام را توانسته بود به رده چهارم لیگ برتر برساند (هرچند که لندنی‌ها آن سال هم به لیگ قهرمانان نرفتند). ویلاش-بواش انتخاب لوی بود. کسی که قرار بود باشگاه را به مرحله بعدی ببرد.

اما او باشگاه را در شرایطی ترک می‌کند که تیمش هویتی ندارد و دیگر خبری از آن کیفیت ستاره‌وار تیم در دوران حضور گرث بیل، لوکا مودریچ و رافائل ون‌دروارت نیست.

ویلاش-بواش در نبردهایش با رسانه‌ها، بازیکنان و اعضای هیئت مدیره هم خوب کار نکرد. او به‌ویژه در زمینه انتقالات مجادلات بیهوده‌ای داشت. او از همان ابتدا استراتژی باشگاه در زمینه انتقالات را می‌دانست، اما باز هم شاکی بود که چرا کنترل کامل بر سر خریدها را ندارد.

فرانکو بالدینی آمد تا به عنوان مدیر فنی به او در زمینه انتقالات کمک کند اما چند هفته بعد شایعاتی منتشر شد مبنی بر این که این دو با هم دعوا دارند.

ویلاش-بواش 100 میلیون پوند در تابستان خرج کرد اما نتوانست از بازیکنان تیمی خوب بسازد و اریک لاملای 30 میلیون پوندی چندان فرصت حضور در میدان را نیافت و روبرتو سولدادو 26 میلیون پوندی هم تنها یک گل در جریان بازی زده است.

ویلاش-بواش به آمار 53.7 درصد پیروزی رسید که در مقایسه با مربیان پیشین تاتنهام خوب به نظر می‌رسد – و در واقع بهترین آمار مربیان تاتنهام از سال 1899 تاکنون است – اما باید در نظر داشت که گرث بیل با درخشش خود در فصل گذشته بود که این آمار را رقم زد. نحوه به دست آمدن آن نتایج و عملکرد تاتنهام بود که کار ویلاش-بواش را ساخت. لوی در روز آوردن ویلاش-بواش گفت: «او بسیار معروف به درک فنی بالا از فوتبال، و ساختن تیم‌هایی سازمان‌یافته است که می‌توانند فوتبالی تهاجمی و جذاب بازی کنند.»

اما ویلاش-بواش به نتیجه نرسید. او همچنین قول داد که از تیم جوانان بازیکن بیاورد و از مرکز تمرینات بسیار مجهز و 40 میلیون پوندی تاتنهام هم نهایت بهره را ببرد. و البته به این وعده‌ها عمل نکرد.

ویلاش-بواش در حالی از تاتنهام می‌رود که این شهرتش، به‌ویژه در انگلیس، تا حد زیادی نابود شده است.