»   زنان امروز  »   مصائبِ جنسی زنان عرب
۲۸ بهمن ۱۳۹۴ , ساعت ۱۰:۰۰

مصائبِ جنسی زنان عرب

مصائبِ جنسی زنان عرب

پس از آن که آدم هایی مثل آدم های تحریر مصر به کلن آمدند، رفتار جنسی آنان نیز به آلمان آمد. انقلاب‌های کشورهای عربی در ۲۰۱۱ در ابتدا هیجان خاصی به پا کرد، ولی این شور و شوق به‌تدریج با مشکلاتی روبه‌رو شد.

به نظر می‌رسد دیدگاه‌های این جنبش‌ها آن‌قدرها هم کامل نبوده، یا حتی گاهی بسیار زشت هم بوده است؛ آن هم به یک دلیل: آنها نتوانستند ایده‌ها، فرهنگ، هنجارهای مذهبی یا حتی اجتماعی، به ویژه هنجارهای مرتبط با مسائل جنسی را درک کنند. انقلاب هرگز به معنیِ مدرنیته نیست.

تعرض‌هایی که در شب سال نو توسط مهاجران عرب در شهر کلن به زنان غربی صورت گرفت، ما را به یاد اذیت و آزارهای زنان در میدان تحریر در روزهای هیجان‌انگیز و پر از سرمستیِ انقلاب مصر می‌اندازد. این اتفاق، تلنگری است به آدم‌های غربی که بفهمند یکی از بزرگ‌ترین مصائبی که بخش عظیمی از به اصطلاح جهانِ عرب و به طور کلی جهان اسلام را به ستوه آورده است، روابط بیمارگونه‌ با زنان عرب است. در برخی مکان‌ها، زنان مستور، سنگسار و کشته می‌شوند؛‌ و با کوچک‌ترین اعتراض، به جرم اخلال در جامعه‌ی ایده‌آل‌شان مجازات می‌شوند. ولی در عوض، برخی کشورهای اروپایی با ایجاد دستورالعمل‌هایی تصمیم گرفتند با مهاجران و پناه‌جویان رفتار خوبی داشته باشند.

مسئله‌ی جنسی یک تابوی پیچیده‌ای است که در کشورهایی نظیر الجزایر، تونس، سوریه یا یمن، از محیط و فرهنگِ مردسالارانه‌ی محافظه‌کاراها، قوانینِ سخت‌گیرانه و جدیدِ اسلام‌گرایان و عفاف سطحیِ جوامع مختلفِ عرب سرچشمه می‌گیرد. این دیدگاه‌ها، شرایطی را فراهم می‌کنند تا به راحتی از خواسته‌ها و تمایلات آدم‌ها جلوگیری کنند یا افرادی را مقصر جلوه دهند که چنین اعتقاداتی ندارند و به حاشیه برانند. البته این دیدگاه‌ها با هوس‌رانی‌های لذت‌طلبانه‌ی دوران طلاییِ برخی از پادشاهی‌های کشورهای اسلامی درگذشته نظیر دولت عثمانی کاملا در تضاد است؛ شیخ النفزاوی در کتاب “باغ معطرِ لذایذ جنسی” بدون هیچ مانع و مشکلی تمام مسائل مربوط به تحریکات جنسی و کاماسوترا اشاره کرده است.

درحال‌حاضر تناقض بزرگی در بسیاری از کشورهای جهان عرب به وجود آمده است: برخی‌ها جوری وانمود می‌کنند که گویی رابطه‌ی جنسی هرگز وجود ندارد، و با این حال تعیین‌کننده‌ی خیلی از چیزهایی است که همواره ناگفته باقی می‌مانند. وقتی این مسئله این‌گونه انکار و پنهان می‌شود، ذهن انسان را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد و درگیرِ خودش می‌کند. اگرچه زنان پشت حجاب پنهان می‌شوند، ولی همواره در مرکز توجهات و تبادلات و ارتباطات‌مان قرار دارند.

زنان همواره موضوع رایجی برای گفت‌وگوهای روزانه هستند، زیرا آنها می‌توانند مخاطرات بزرگی – برای غیرت و مردانگی، ناموس و ارزش‌های خانواده – به وجود بیاورند. در برخی کشورها، زنان فقط به شرطی می‌توانند به بخش‌های عمومی دسترسی داشته باشند که جسم‌شان را انکار کنند: اگر به آنها اجازه دهند در ملا عام حجاب‌شان را بردارند، قطعا حجاب از تمایلات شهوت‌آمیز محافظه‌کاران و جوانان عاطل نیز برداشته می‌شود. زنان را به عنوان منشا بی‌ثباتی می‌بینند – دامن‌های کوتاه ممکن است روزی باعث ایجاد زمین‌لرزه شوند – و فقط آنها را به صورت یکی از اموال مردان‌ نام‌گذاری می‌کنند، مانند زنِ فلانی یا دخترِ فلانی.

این تناقضات تنش‌های غیرقابل تحملی را ایجاد می‌کنند. هیچ روزنه‌ی خروج و هیچ سرانجامی برای تمایلات جنسی وجود ندارد؛ یک زوج نه تنها هیچ‌گاه نمادی از عشق و صمیمت نیستند، بلکه باعث نگرانیِ کل خانواده می‌شوند. مصائب جنسیِ حاصل از این شرایط حتی می‌توانند به تشنج و کارهای دیوانه‌وار منجر شوند. باید قبول کرد تحتِ همین شرایط نیز ممکن است فردی بخواهد عشق را تجربه کند، ولی سازوکارهای عشق – مواجهه، اغواگری و معاشقه – ممنوع است: زنان همیشه تحت نظارت گشت پلیس اخلاقی هستند؛ ما نگران بکارت‌شان هستیم. برخی‌ها حتی برای ترمیم پرده‌ی بکارت‌شان دنبال متخصص جراح می‌گردند.

در برخی از سرزمین‌های اعراب، جنگ با زنان و زوج‌‌ها رنگ‌وبوی تفتیش عقاید دارد. در طول تابستان در الجزایر، تشکیلات سلفی‌ها و جوانان محلی تحت تاثیر سخنرانی‌های افراط‌گرایانه‌ی امام‌ها و موعظه‌گران شبکه‌های تلویزیونیِ اسلامی به خیابان‌ها می‌روند و بدن‌ زنان را به ویژه آنانی که در ساحل شنا می‌کنند، مورد نظارت قرار می‌دهند. پلیس در مکان‌های عمومی دنبال زوج‌های جوان – و حتی زن و شوهرها- می‌کند. قدم زدن و گردشِ عشاق در پارک‌ها و بوستان‌ها ممنوع است. برای آن‌که از نزدیک شدن افراد روی نیمکت پارک‌ها جلوگیری کنند، آنها را با اره از وسط می‌برند.

این کارها منجر به این می‌شوند آدم‌ها همیشه در مورد مظاهر و تجملات جهانِ دیگر رویاپردازی کنند: جهانِ غرب با جلوه‌گری‌هایی پر از غرور و شهوت، یا بهشت و حوریان باکره‌اش.

 

زنان عرب

 

البته این حق انتخابی است که همیشه به بهترین شکل از طریق رسانه‌های عربی پیشکشِ بینندگان‌شان می‌شود. واعظانی که همیشه با خشم در برنامه‌های تلویزیونی سخنرانی می‌کنند و در مقابل رقصنده‌ها و خواننده‌های لبنانیِ “سیلیکون ولی” که بدن‌های دست‌نیافتنی و آمیزشِ غیرممکن‌شان از بینندگان‌شان دلبری کنند. طرز لباس پوشیدن‌شان‌ هم به خوبی نشان‌دهنده‌ی همین افراط و تفریط است: از یک سو برقع و پوشش کامل بدن و سنت‌گرایی؛ و از سویی دیگر حجاب مُتِبَرِج ( حجابی که کاملا نمی‌پوشاند و با زینت و خودآرایی همراه است)، که یک روسری را با شلوار جین تنگ ترکیب می‌کنند. کنار ساحل، زنان با بورکینی (ترکیب دو واژه‌ی برقع و بیکینی) در کنار زنانی با بیکینی به شنا مشغول هستند.

شمارِ درمان‌گران مشکلات جنسی در جهان اسلام بسیار اندک است و آن‌چنان هم به توصیه‌های‌شان توجه نمی‌شود. بنابراین مفتی‌ها عملا تنها مرجعی هستند که می‌توانند در مورد بدن، آمیزش، و عشق صحبت کنند. برخی از سخنران‌ها در اینترنت و شبکه‌های تلویزیونی مذهبی، بیش‌تر شبیه هیولاهای ترسناکی هستند که به صورت هرزه‌نگار درآمده‌اند. مراجع مذهبی مدام فتواهای عجیب و غریبی از خودشان صادر می‌کنند: آمیزش به صورت برهنه ممنوع است؛ زنان حق ندارند به موز دست بزنند؛ مرد فقط در شرایطی می‌تواند با همکار مونث‌اش تنها باشد که آن‌ زن، مادر رضاعی‌اش باشد و در کودکی از وی مراقبت کرده باشد.

روابط جنسی در همه جا وجود دارد. به ویژه پس از مرگ.

تجربه‌ی اوج لذت جنسی (اورگاسم) فقط بعد از ازدواج – بر اساس احکام مذهبی که باید تمایلات جنسی سرکوب شوند – یا پس از مرگ جایز است. بهشت و حوریانِ باکره‌اش موضوع مورد علاقه‌ی واعظانی هستند که همواره لذایذ اخروی را به عنوان پاداش تقدیم به کسانی می‌کنند که در این جهان با مصائب جنسی‌شان دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بمب‌گذاران انتحاری با خیال‌پردازی در مورد چنین چشم‌اندازهایی است که خود را تسلیم این منطقِ وحشتناک و سوررئالیستی می‌کنند: رسیدن به اوج لذت فقط از طریق مرگ میسر است، نه عشق.

جهان غرب مدت‌ها است از جذابیت ناشناخته‌ها لذت برده است و بر همین اساس، تفاوت‌ها را کاملا می‌پذیرد. شرق‌شناسی همواره راهی بوده است تا غرب بتواند گوناگونی‌های فرهنگی را به شکل عادی درآورد و برای هر گونه سوءرفتار، عذر و بهانه‌ای پیدا کند: شهرزاد، حرمسرا و رقص عربی باعث شدند برخی غربی‌ها، گرفتاری‌ها و مشکلات زنان مسلمان را نبینند. ولی امروزه، با هجوم مهاجران از خاورمیانه و افریقا، ارتباط آسیب‌شناسانه‌ی برخی کشورهای عربی با زنان مانند یک بمب در مقابل چشمان اروپاییان نیز منفجر شده است.

آن‌چه مدت‌ها به نظر می‌رسید فقط نمایی خارجی از سرزمین‌های دور باشد، درحال‌حاضر تبدیل برخورد فرهنگ‌های مخالف، آن هم در خاک غرب شده است. تفاوت‌هایی که روزی به سببِ فاصله‌های دور و حس برتری غربی‌ها همواره بی‌خطر به نظر می‌رسید، تبدیل به تهدید قریب‌الوقوع شده است. آدم‌های غربی با ترس و اضطراب به این نکته رسیده‌اند برخی از اعراب از لحاظ ذهنی دچار بیماری جنسی هستند و این بیماری در حال گسترش به سرزمین‌های‌شان است.

 

ترجمه: امیررضا مصطفایی

منبع: نیویورک تایمز

نویسنده: کمال داوود

 

مصائبِ جنسی زنان عرب: در جهان عرب بر سر زنان چه می گذرد, اذیت زنان عرب,زنان عربستانی,زنان عربی, زنان عربستان سعودی

آخرین مطالب این بخش زنان امروز

«متین» نامی‌ست که ایرانی‌ها هم آنرا روی دختر می‌گذارند هم روی پسر. البته در غالب موارد این نام را پسرانه می‌دانند. مثل نام مسیح یا  مسیحا! مثلا من خودم تا مدتها فکر می‌کردم «مسیح علی‌نژاد» روزنامه‌نگار شناخته شده‌ی ایران یک...
سارا خادم الشریعه را می توان پدیده ورزش ایران در سال 95 دانست. او توانست در مسابقات جهانی و المپیاد شطرنج بدرخشد و مقام سوم را کسب کند. او در مسابقات جهانی تهران نتوانست رتبه شایسته ای را به دست...
در حاشیه تصویب طرحی در روسیه مبنی بر جرم زدایی از خشونت خانگی مگر در مواردی که آسیب جدی وارد شده باشد، فیروزه مظفری این کارتون را در خط خطی منتشر...
این‏ روزها همه ما ویراستار و ناشر هستیم. چه در شبکه‏های اجتماعی و چه به صورت رو در رو، دائما انتخاب می‏کنیم کدام بخش از زندگی‏مان را به دیگران نشان دهیم و کدام را نه. زنان به طور آشکاری در...


  • دانلود آهنگ جدید فرزاد فرزین به نام روزای تاریک

    دانلود آهنگ جدید فرزاد فرزین به نام روزای تاریک

    دانلود آهنگ جدید شهرام ناظری به نام برگ ریزان دانلود آهنگ جدید میلاد بابایی به نام اشتباه بود دانلود آهنگ جدید علیرضا طلیسچی به نام تو فکر میکنی کیه دانلود آهنگ جدید اشوان به نام منو دریاب
    جدیدترین ترانه ها
  • آخرین مطالب