مصاف پرسپولیس و سایپا برای بار چندم این انگاره را ثابت کرد که از زوج حقیقی و کفشگری نمی شود انتظار جذاب تر کردن بازی را داشت.

سایت گل-یکی از مشکلات نیم فصل اول پرسپولیس در میانه میدان، به نوع بازی قاسم دهنوی مربوط می شد. فوتبال او تا حدودی شبیه رضا حقیقی است و عملکرد یکسان این دو بازیکن تخریبی، موجب شده بود پرسپولیس خلاقیت کافی را در میانه میدان نداشته باشد. اما به مرور زمان کفشگری خودش را به دایی تحمیل کرد و حالا دهنوی  عملا جایی در ترکیب اصلی قرمزها ندارد. اما  رضا حقیقی و کفشگری هیچکدام قابلیت مبدل شدن به یک بازیساز خلاق را ندارند. این دو هر چه در کارهای دفاعی و تخریبی خبره هستند اما کاریزمای لازم را برای یک هافبک توپ پخش ندارند . مصاف پرسپولیس و سایپا برای بار چندم این انگاره را ثابت کرد که از زوج حقیقی و کفشگری نمی شود انتظار جذاب تر کردن بازی را داشت.با توجه به بازیکنان ریزنقش و سرعتی پرسپولیس،حضور یک هافبک خلاق می تواند راندمان قرمزها را به صورت شگفت انگیزی بالا ببرد. اما هر وقت این دو بازیکن صاحب توپ می شدند در بهترین حالت سعی داشتند با ارسال پاس های بلند،یکی از مهره های ریزنقش را در موقعیت هجومی ایده آل قرار دهند. نکته تامل انگیز این  بود که در طول نود دقیقه حتی یک بار هم یکی از این پاس های سالم از آب در نیامد.این اتفاق در حالی رخ می دهد که محمد نوری مناسب ترین مهره برای حضور در پست پلی میکر است. البته به شرط آماده بودن.

دایی مدت هاست که دیگر اعتماد سابق را به این بازیکن ندارد و مشخص نیست چه زمانی از او به عنوان بازیکن ثابت استفاده می کند. اگر پرسپولیس به دنبال پیروزی های قاطعانه تری است، از آنهایی که دست کم چهل هزار هوادار را به ورزشگاه می کشاند،چاره ای نداردجز کمی ریسک در میانه میدان. قلعه نویی دیر وقتی است که از سه هافبک دفاعی به صورت هم زمان استفاده می کند،دایی هم تقریبا از ابتدای  فصل به راهکار استفاده از دو هافبک دفاعی رسیده است اما در بازی هایی مثل سایپا می شود دوز ریسک را کمی بالاتر برد. هنوز راه زیادی تا پایان فصل باقی مانده، نباید در پس این سه امتیاز خانگی ،مشکلات کلیدی بازی با سایپا را فراموش کرد.قرمزها در این مصاف خانگی نتوانستند آنطور که نیازمندش بودند موقعیت گل ایجاد کنند. تنها این پیام صادقیان بود که یک تنه بازی را از حالت سکون در می آورد.

با توجه به فاصله نزدیک 5 تیم بالانشین هر تساوی خانگی می تواند به منزله سقوط چند پله ای باشد.دایی ابزار لازم را برای زیبا تر کردن بازی تیمش در اختیار دارد.تنها لازم است یک بار دیگر نمایش رضا حقیقی را در روز بازی با سایپا ببیند تا متوجه شود چرا سید صالحی درون زمین یک بیکاره تمام عیار بود،چرا محسن مسلمان برای یک بار هم که شده نتوانست با دروازه بان حریف تک به تک شود و چرا خلعتبری فروغ همیشگی را نداشت و ده ها چرای دیگر که تک تک آنها موجب گریز هوادار از ورزشگاه شده است.

مرواید های گران قیمت سرخ محتاج یک نخ محکم برای قرار گرفتن در یک ردیف هستند.همیشه نمی شود مثل مصاف با سایپا بدون حملات دامنه دار ناگهان به گل رسید. شاید یک محمد نوری آماده بتواند مربع هجومی پرسپولیس را صاحب یک ریتم یکنواخت کند.تیمی که در کرمان شش گل می زند توانایی ارائه بازی جذاب تری را در خانه اش دارد.باید دید در ادامه راه دایی همچنان روی استفاده از دو هافبک دفاعی یک شکل، اصرار می ورزد یا با حضور یک پلی میکر واقعی، پرسپولیس را به تیم هجومی تر و تماشاگر پسند تری مبدل می سازد. با این همه بازیکن فانتزی،سراغ بردهای ناپلئونی رفتن عینا کفران نعمت است و صد البته بد سلیقگی محض .